13-03-2003: De aankomst in Bangkok.

We hebben de vlucht overleefd. Om vervolgens in een taxi terecht te komen waarvan de chauffeur ons waarschuwde voor:
- taxichauffeurs! (Hij vertelde dat laatst een Fins meisje was verkracht en vermoord, nadat ze was afgehaald van het vliegveld... hmmm... slik)
- toektoek-chauffeurs
- vreemde mannen die op je afkomen
- betalen met je creditcard
- zakkenrollers
Een hele sympathieke taxichauffeur, niet?!

Wat een drukte, wat een chaos en wat een geuren. Vanaf ’s ochtends kun je hier al warm eten exotisch aan allerlei kraampjes op de stoep (inclusief smakelijk gefrituurde sprinkhanen, wormen, schorpioenen...).
En 2 straten verderop zijn we al verdwaald. We hebben ons hotel nog niet teruggevonden, dus dit kan wellicht ons laatste berichtje zijn ;-)


16-03-2003: Het overweldigende Bangkok

Het hotel en de buurt
We hebben uiteindelijk het hotel teruggevonden en blijkt dat het in de straat evenwijdig aan de beroemde backpackers straat - Khao San Road - ligt. Leuke straatkraampjes, onwijs gezellig, lekker eten (ook aan de straat), spot goedkoop ... bruisende buurt dus.
Ons hotel: Viengtai Hotel
Waardering: prima eenvoudig hotel, het goedkoopst te regelen via Vieng travel.

Cultuur met oplichterij
De tweede dag stond in het teken van cultuur, een bezoekje aan het Royal Grand Palace en het tempelcomplex Wat Phra Kaeo. Vervolgens het ernaast gelegen Wat Pho, de liggende boeddha.
Beiden zijn erg mooi om te bezichten, veel goud en glitters.
Tip: houd rekenening met de kleding, een lange broek en dichte schoenen voor de man en bedekte schouders voor de vrouw. Je kunt je ook daar omkleden.
Ons hotel ligt ongeveer 5 - 10 min. lopen afstand. Op weg werden we op enkele honderden meters afstand staande gehouden door een Thaise universitaire student (zei hij). Na een intro gesprekje vertelde hij ons dat het een feestdag was en de Palace pas om 15:30 open zou gaan. Eigenaardig.... Ook waren we niet correct gekleed, hetgeen wel eens kon kloppen. Maar hij had een goed voorstel: een toektoek die ons naar 3 andere tempels zou brengen om tegen half 4 weer terug te zijn. En dat voor 30 Bath (70 ct.). Hmm, toch maar ff omkleden en checken met de receptie van ons hotel.
Van Peter en Joe hadden we begrepen dat de Thai een bescheiden persoon is. Dus als een Thai je aanspreekt, moet hij iets van je. Het alarmbelletje ging af... - en die blijft maar rinkelen ;) -
Kleding bleek inderdaad wat beter te kunnen en er was geen feestdag! Tevens zou het complex om 15:30 uur dicht gaan!!!
Toektoek genomen. Dit zijn over het algemeen ook oplichters, want ze brengen je overal waar je niet moet en wilt zijn. Gelukkig wisten we de route, maar toch te veel betaald. :)
Ook tijdens het wandelen naar Wat Pho werden we regelmatig aangehouden door vreemde mannen (hihi), die ons de andere kant wilden opsturen of keihard beweerden dat de boel weer gesloten was i.v.m. een feestdag. Zelfs toen we voor de ingang stonden! Tuurlijk. Alleen de soldaten die op wacht stonden waren een betrouwbare vraagbaak.
Die middag werd afgesloten met een heerlijke Thaise massage bij Wat Pho (een goed adresje). Voor herhaling vatbaar.

FF shoppen
De volgende dag hebben we even rondgewandeld op de Chatuchak weekendmarkt, meer dan 5000 kraampjes (goedkope kleding, dieren, meubelen en niet te vergeten voedsel). De straatjes tussen de kraampjes zijn 2 Thaise mensen breed, beetje smal. 6 Uur later hadden we alles gezien...
Ook op de weg erna toe werden we geconfronteerd met Thaise eerlijkheid. We stonden midden op Siam square tussen winkelend publiek en een Thai meldde ons dat alle winkels gesloten waren i.v.m. (ra, ra....) een feestdag! Die alarmbel blijft maar rinkelen.
Vervoer: taxi naar Siam Square in combinatie met de skytrain (monorail). Snel. Of met riviertaxi (spotgoedkoop, 5 Bth/10 ct p.p.) ook weer in combi met skytrain.

De volgende keer...
Op aanwijzing van Maurice en de Lonely Planet, gaan we morgen via Vieng Travel een 3-daagse toer doen naar o.a. River Kwai, floating market en Nakhon Phatom (een tempeltje). Wordt vervolgd.


20-03-2003: Floating Market/River Kwai (3-daagse toer) en de kroegentocht

Dag 1
Met een groep van 8 mensen - 7 Nederlanders en 1 Engels meisje - hebben we de eerste dag een bezoek gebracht aan: een pottenbakkerij, the floating (drijvende) market, de brug over de River Kwai, het oorlogsmuseum en -kerkhof en overnacht in de Flotel op de River Kwai.
Bij de pottenbakkerij konden we zien hoe de mensen met eigen handen plantenpotten maakten. Dit gebeurde in een loods, waar het stoffig, zanderig, gigantisch heet en benauwd was.
Onze toer vervolgde met een longtail boot richting de beroemde floating market. De longtail boot is een smalle langwerpige boot (2 personen breed) met achterop een dikke motor. De vrouwen bij de floating market verkopen in alle vroegte van de dag hun waren (voedsel, kleding en souveniers) in hun bootje op het water. Het leuk om te zien alleen erg toeristisch.
Na de lunch ergens bij een typisch Thais restaurantje bracht onze gids Fung ons naar de beroemde brug over de River Kwai en het bijbehorende eenvoudig museumpje en kerkhof. De orginele houten brug bestaat niet meer. De tweede metalen brug is een grote toeristische attractie. Jammer dat ze allen toeristische moderne gebouwen gelijk aan de brug hebben gebouwd, zodat de historische waarde erbij in het niet viel. Desondanks hadden we het niet willen overslaan. Het museumpje gaf een goed beeld van de erbarmelijke omstandigheden waaronder de krijgsgevangen (o.a. 3500 Nederlanders) hebben moeten werken. De hollywood film klopt totaal niet. Erg indrukwekkend.
Aan het einde van de dag werden we met een longtail boot over de River Kwai naar ons Flotel gebracht. Dit was een op bamboe drijvend houten hotel midden in de jungle. Omdat er geen electriciteit was, waren er alleen olielampen als verlichting aanwezig. Wat een mooie omgeving zeker onder de heldere hemel met volle maan! Zo romantisch, rustig en relaxed. Lekker gegeten en een hele gezellige avond met de groep doorgebracht.

Dag 2
Na lekker uitgeslapen te hebben stond die dag weinig op het programma, namelijk een treinreisje over een deel van de River Kwai spoorlijn. Het andere deel is niet meer in gebruik, omdat het is overwoekerd door de jungle. Met het boemeltreintje zijn we na een 2 uur durende rit door de landelijke omgeving bij de brug over de River Kwai aangekomen. Halverwege de middag zijn we al bij ons volgend hotel gearriveerd. Dit hotel lag aan de river op een klein eilandje bij Kachanaburri. Hier hebben we heerlijk aan het zwembad gehangen. Het avondeten bestond dit maal niet uit rijst maar uit lekker Franse frietjes... mmmmmmm Daar hebben de Brabanders (Martijn en Dennis) ons geleerd hoe je met giechelende Thaise meisjes communiceert over een likijsje -> likkie likkie of met spoon en dit vooral met gebarentaal duidelijk makend. hahahahaha Wederom een onwijs gezellige avond.

Dag 3
Dit keer moesten we vroeg op om onze tocht voort te zetten naar de watervallen. Deze waren erg mooi en we hebben lekker tussen de visjes gezwommen. Na de lunch heeft Fung ons het grootste boeddhistisch monument in Nakon Pathom. Dit monument noemen ze een chedi (een klokvormige stupa). Deze stupa is een bewaarplek voor de as van Boeddha. Fung gaf ons hier wat uitleg over de verscheidene posities van boeddha en boeddhistische gebruiken. Heel boeiend en mooi.
’s Avonds bij terugkomst in Bangkok hebben we een kroegentocht rond Kao San Road met Martijn en Dennis gedaan. :)

De planning
We vinden het beiden heel bizar dat met die startende oorlog in Irak we bezig zijn met het verder plannen van onze vakantie. Tja...
Vrijdag vertrekken we ’s ochtends met de lokale bus richting de voormalige hoofdstad Ayutthaya zo’n 70 km boven Bangkok. Zaterdag zullen we dan met de trein (12 uur) verder naar het Noorden trekken, namelijk Changmai. Dan zullen we weer iets van ons laten horen...


23-03-2003: Ayutthaya en de treinreis naar Chiang Mai

Ayutthaya
Met de lokale bus zijn we naar Ayutthaya gegaan, ca. 70 km ten noorden van Bangkok. Deze stad was de oorspronkelijke hoofdstad van Thailand. Maar nu is het maar een klein plaatsje vergeleken met Bangkok. Een heel vies plaatsje, kwalmende uitlaatgassen en vuilnis overal langs de weg (soms wordt dit gewoon ter plekke verbrandt). De meeste toeristen komen hier alleen even overdag aan om de oude ruines van de historische tempelstad te bekijken. Deze zijn schitterend om te zien (staan ook op de wereldmonumentenlijst van Unesco) en liggen her en der verspreid. Op de fiets zijn we ze gaan bekijken. Fietsend aan de linker kant van de weg tussen het chaotische verkeer is op zich al een aparte leuke ervaring. Iets buiten de stad zijn we op zoek gegaan naar de koningklijke olifantenkraal. Na een half uurtje fietsen gevonden. Iedereen gaapte je aan. Die rare toeristen... ’s Avonds valt hier niet veel te beleven.

De treinreis naar Chiang Mai
Er zijn 2 redenen waarom de toeristen meestal de nachttrein nemen i.p.v. de trein overdag die wij hebben genomen.
1. Je spaart wat tijd uit.
2. Je hebt airconditioning en andere (wat luxere) faciliteiten.
De rit met de (dag)trein duurt ca. 12 uur (+ uurtje vertraging) met alle raampjes wagenwijd open in de warme zon. Een nogal stoffige rit waardoor je aan het eind verlangend uitkijkt naar een heerlijke douche.
Desondanks is het zeker de moeite waard. We waren de einge twee Westerse toeristen. Allerlei mensen bieden Thaise etenswaren aan tijdens de reis. Zeker bij een station. Ook is de natuur schitterend om te zien. Eerst gaat de trein door een vlak landschap met rijstvelden, waar je een beetje kunt zien hoe deze worden bewerkt en hoe de mensen wonen. Richting Chiang Mai gaat de trein de bergen en jungle in. De laatste paar uurtjes, zit je in het donker.
In de middag werd de aanvoer van voedsel en drank echter steeds minder en uiteindelijk gestaakt. En door de hitte van de dag keken wij snakkend uit naar een flesje water en wat te eten. We hadden namelijk een trein met airco en catering verwacht. Tja het is hier altijd maar afwachten wat je krijgt. :)Raymond ging op onderzoek uit. Hij ontdekte halverwege de trein (wij zaten in het laatste treinstel) een restauratiewagen. Gulzig stortten wij ons op een bordje met American Fried Rice, rijst met een spiegelei, wat stukjes kip en knakworstjes. Mmmmmm... Maakte niet hoe (schoon) het bereid was.
Boeking: Vieng Travel, blijkt achteraf toch niet altijd helemaal betrouwbaar. Prijzen vaak hoger dan nodig en niet altijd alle juiste informatie... en dat van een Nederlander. Anders ook direct op treinstation te kopen.

De aankomst in Chiang Mai
Ook een aardigheidje was onze coupe met speciale luxe plakstoelen (enigszins verstelbare rugleuning) die in de rijrichting staan. De trein zou weer terugkeren naar Bangkok. I.p.v. het treinstel te keren, worden alle stoelen omgedraaid.
Op het station aangekomen werden we meteen overvallen door allerlei figuren die ons maar al te graag ergens naartoe wilden brengen. Nog wat brutaler en plakkeriger dan in Bangkok. Dit hadden we al gelezen in de Lonely Planet, dus we zijn eerst maar een stukje gaan lopen alvorens we een toektoek aanhielden die ons naar het hotel zou brengen.
En daar stonden we eindelijk onder die heeeeeerlijke douche :-)
Hotel: Chiang Mai Gate, goed hotel (***) voor weinig geld (800 Bth = zo’n 18 euro p.kmr. p.n.)

Volgende keer
We gaan nu een toertje door de jungle uitzoeken. Daarover en over Chiang Mai lezen jullie alles in ons volgende verslag.


27-03-2003: Chiang Mai en de 2-daagse tour

Chiang Mai
Ons hotel ligt bij Chiang Mai Gate (vandaar de naam) en dit was ontzettend handig om toektoek- en SongTaos-bestuurders duidelijk te maken. SongTaos zijn pickup wagens die zijn omgebouwd voor personenvervoer. Kosten 10 Bath per persoon. Een toektoek kost 30 Bath maar dan moet je wel hard (maar met een glimlach) onderhandelen. Brutaal weglopen helpt ook. Op een avond werden we terug gebracht door een nogal dronken bestuurder. Hij dacht dat-ie Schumacher was. We gingen bijna op 2 wielen door de bocht.
Om onze weg te zoeken in Chiang Mai maken we gebruik van Nancy Chandler’s Map of Chaing Mai. Deze komt op het eerste gezicht nogal chaotisch over maar staat boordevol leuke tips.

Op deze kaart gaf ook aan dat in de buurt heel veel zilverwerkplaatsjes zijn. Als je door de wijk liep hoorde je her en der de hamertjes tikken. Allemaal handwerk. Audrey kon haar lol niet op. :)

Een tip, die ook in de Lonely Planet staat, is de Monk-chat, kletsen met (leerling) Boeddhistische monnikken bij Wat Suan Dok. Het idee is dat de toerist wat opsteekt van Thailand en het Boeddhisme en de monnik zijn Engels kan bijschaven. Eerst hadden we te maken met een nogal arrogant typetje (die bestaan ook) maar later op de avond ontmoetten we enkele ondeugende jochies. Ze vonden het schitterend als wij ’ik hou van jou’ in Thais tegen mekaar zeiden, namelijk Phom raek khoen (man tegen vrouw) en Tchan raek khoen (vrouw tegen man). Hardstikke gezellig. Tuurlijk hebben we ze ook wat Nederlands en Maastrichts geleerd. Een monnik wil naar ons huis in Nootdorp komen en dan achter in de rugzak...

Voor een Thaise (voet)massage hadden we een goed adresje vernomen. Vanuit ons hotel, ca. 100m naar rechts (richting Chiang Mai Gate), woont een echtpaar dat heerlijke Thaise massages verzorgt in hun huis (Shivako Traditional Thai Massage). En dat voor de helft van de prijs die in het hotel wordt gevraagd. Zodadelijk gaan we ons weer eens even laten verwennen :-)

Verder staat Chiang Mai bekend om zijn noord en noordoostelijke Thaise keuken. Je krijgt hier heerlijke noodles op verschillende wijze bereid. Ook is het shoppen en de zoektocht naar souveniers hier wat prettiger en makkelijker met al die (avond)markten. Het onderhandelen gaat echter een stuk harder dan in Bangkok, vriendelijk doch onverbiddelijk.

De 2-daagse tour
Heel toevallig liep Audrey een oude studiegenoot tegen het lijf in Bangkok. Onverstelbaar in een stad van 10 miljoen inwoners. Zij wees ons op Buddy Tours. We hebben deze touroperator vergeleken met enkele anderen (o.a. Vieng Travel) die zijn aangesloten bij de TAT (Tourist Authority of Thailand). Het bleek trouwens dat er weinig verschil is tussen 2- en 3-daagse tours. Je bezoekt alleen een bergdorpje meer, je moet wat langer lopen en je zit wat langer op de olifant. Voor ons was de keuze dus snel gemaakt, de 2-daagse met elke dag maar 2 uur wandelen. Tijd is hier een rekbaar begrip, wordt altijd wat langer... ;)

Dag 1.
Onze groep bestond uit een gezellige groep van 9 man. Zo’n SongTaos bracht ons eerst naar een waterval om daar te lunchen en pootje te baden. Daarna reden we verder naar een tempel op een berg met een schitterend uitzicht op de natuur.
’s Middags startte onze eerste wandeling door deze jungle, twee uur wandelen (stijgen en dalen) naar een bergdorpje. Deze mensen leven en wonen nogal primitief maar bezitten wel een brommer en tv, en drinken Coca Cola. Audrey heeft zich hier kostelijk geamuzeerd met de kinderen. Ze ging met ze elastieken. Dit spelletje kom je ook over de gehele wereld tegen. Zo zie je maar weer hoe klein de wereld eigenlijk is.
Onze touroperator vindt het niet gepast om alle toeristen bij deze mensen te laten overnachten. De Westerse invloeden zouden hun levenswijze verpesten, zoals al bij wat andere dorpjes is gebeurd. Goede gedachte vinden wij! Vandaar dat we op een afstand van een half uur lopen op een bamboe-kamp bij een mooie waterval de nacht zouden doorbrengen. Onze gids, Noi, was een heel goede gids en kok. Hij heeft namelijk ontzettend lekker voor ons gekookt. De avond werd zingend en babbelend rond het kampvuur afgesloten.

De volgende dag.
Na lekker te hebben uitgeslapen (op bamboe planken) zijn we verder gewandeld (2 uur) naar het punt waar we zouden worden opgepikt door de SongTaos. Na de lunch begon het bamboe rafting, hetgeen een zeer natte bedoeling werd. De grote spetters vlogen in het rond, hahahahaha Raymond viel zelfs twee keer in het water.
Uiteindelijk zijn we met weer droge kleren op een olifant geklommen. De toch met een olifant is erg leuk, gelukkig duurde dit ritje wel maar ’n half uur. Die beesten zijn namelijk traag en waggelen met hun heel lijf - van voor naar achter van links naar rechts en van voor... -. Ook leuk om te zien hoe eigenwijs ze konden zijn, gewoon achterste voren gaan staan en niet meer verder lopen. Moeder met jong liepen vooraan, wat zijn die kleintjes lief en speels.
Ter afsluiting hadden we afgesproken om met z’n allen te gaan dineren. Op aanraden van Noi, gingen we eten bij Lena’s Restaurant in Anusarn Market (een plein vol met visrestaurantjes). mmmmmmmm

Volgende keer
Vandaag zullen we lekker relaxen en onze tas pakken voor ons vertrek naar Koh (=eiland) Samui. To be continued...


31-03-2003: Koh Samui en een bezoekje aan Angthong National Marine Park

Onze aankomst op Koh Samui
De gehele reis van Chiang Mai, via Bangkok, naar Koh Samui liep voorspoedig. Raymond had alleen per ongeluk zijn zakmes verstopt in de handbagage en dat mag niet... Ze letten dus goed op!
Het vliegveld van Koh Samui ziet er zeer pitoresk. Koh Samui is wel duidelijk een toeristeneiland. De prijzen zijn een stuk hoger, er lopen veel meer toeristen rond (hoewel dit nu meevalt. Waarschijnlijk in het hoogseizoen nog veel meer.) en natuurlijk is er internationale keuken (McDonalds, Burger King, Haagen Dasz, pizatenten :-)
De Thaise keuken, die je meer achter de toeristenzone vindt, is hier voornamelijk gebaseerd op vis. Mmmmm, heerlijk! De natuur op het eiland is mooi, kokosnotenpalmen en een regenwoud. Van het koraal hoef je hier niet veel te verwachten, het is namelijk dichtgeslibt en dood.

Dagtrip naar Angthong National Marine Park
In het reisgezelschap van onze jungletoer in Chiang Mai zaten twee andere koppels (Emma en Johan uit Zweden, Martha en Rich uit Canada), die nu ook op Koh Samui vertoeven. Aangezien het klikte tussen ons allen en besloten we samen iets op Koh Samui te ondernemen. Dat werd een dagje naar het natuurpark Angthong, een beschermde eilandengroep.
Een zeer relaxt bootreisje van 2 uur bracht ons naar de eilandengroep. Hier hebben we in een kayak rond de rotsen gepeddeld en grotten verkend. Het zag er schitterend uit!!! Tenslotte peddelden we naar een eilandje met een binnenlands meer (verboden om in te zwemmen). Na een pittige klim had je een schitterend uitzicht op het meer en de omringende zee en andere eilanden. De boot trok tijdens onze lekkere lunch verder het noorderlijkse puntje van de eilandengroep, waar we weer gezellig gingen kayakken. Dit was echt leuk! Het hoogtepunt was het peddelen door een grot waarna je midden in dat eiland terecht kwam. De dag werd afgesloten met wat snorkelen en acrobatische duiken vanaf de boot.
Het koraal rond Samui en Angthong valt vies tegen. Bijna alles is dood. En doordat het de afgelopen dagen nogal ruw weer was geweest, was het water ook nog eens erg troebel. Jammer.

Tot slot
Het klikte zo goed tussen de dames, zodat zij hebben besloten om vanmiddag te gaan shoppen. De mannen moeten genoegen nemen met een kroegentocht, beginnend in een Irish pub ;-)

Dit zijn onze laatste daagjes in Thailand, dus dit zal ook wel het laatste verhaaltje zijn dat we publiceren. Tot ziens maar weer in het koude kikkerlandje...