Datum: 02-03-2002

Momenteel zitten we in Canberra, de hoofdstad van Australie (dat is dus niet Sydney).

Deze ligt ongeveer 200 km van Sydney af en dat wordt ons reisdoel voor morgen. Maar in de tussentijd is al een heleboel gebeurd...



Alice Springs

Deze stad midden in het hartje van Australie was ons startpunt voor een 3-daagse tour naar Kings Canyon, the Olga’s en Ayers Rock.

Alice Springs is niet zo spannend. In onze hostel hadden we 2 kangaroo’s als buren, vind ik (Audrey) zielig. Ze liepen niet vrij. We zijn hier wel naar de film, Rabbit Proof Fence, geweest die door onze reisvrienden en the Ozzies zeer werd aangeprezen.

We hopen dat deze ook in Europa gaat draaien, want het is een schitterend, waar gebeurd verhaal over de Aboriganals.



Kings Canyon

Dit is een kleine versie van de Grand Canyon in the USA. Onderweg bezochten we een camelfarm en een plek waar 3 schattige baby kangaroo’s werden verzorgd. Ze waren door de moeder verlaten. Wat hebben die een lekkere zachte vacht.

We begonnen de tocht met zonnig weer en een pittige klim over rotsen richting Garden of Eden. Daar konden we zwemmen of pootje baden in een klein meertje. Audrey ging alleen even aan de rand zitten...

Maar die rand was toch wat gladder dan ze dacht. Ra, ra, wat er toen gebeurde ;-)



Toen we halverwege waren, begon het enorm te regenen! Voor Audrey maakte dat niks uit, die was toch al zeiknat. Sop, sop, sop...

Deze moeson, zeer uitzonderlijk voor een woestijn (215 mm, een record sinds eeuwen) zorgde voor schitterende watervallen, de canyon in. We moesten zelfs via watervallen over rotsen afdalen, terwijl je niet weet waar je precies op stapt.. Het werd al donker.

Onze reisleider, Glenn, wees ons erop dat dit een unieke ervaring was. Hij had dit zelf nog noooit meegemaakt! Maar hij werd ook zeer bezorgd. We mochten niks meer vragen en moesten z.s.m. afdalen en naar de uitgang lopen.

Het werd inderdaad echt serieus toen we 2 stromen moesten doorkruisen waarvan eentje zelfs 1,5m diep was (dus rugzak en camera boven ons hoofd houdend).

We hebben het gered. Maar ’s avonds bleef het maar hozen, dus van een kampvuur konden we alleen maar dromen. Het werd opnieuw spannend omdat het onduidelijk werd of we daar, door het wassende water, nog wel weg konden komen. Wie had dat gedacht van een woestijn...



The Olga’s

Na regen komt zonneschijn, dus ook voor deze dag naar The Olga’s, een grote partij rotsen. Ook hier weer flink klimmen en lopen, in de hitte (gelukkig onder de 36 graden, want anders zou het gesloten zijn). Maar het uitzicht op the Saddleback in The valley of the winds was adembenemend.

Daarna stond de zonsondergang bij Ayers Rock op de agenda.



Ayers Rock

Daar aangekomen, waren we niet alleen... En iedereen dronk een glaasje (nep)champagne uit een plastik bekertje, maar de zonsondergang was schitterend.

Als afsluiting begon het te onweren en te hozen!!! Op naar onze volgende tent en swags (= Australische slaapzak anex tent) in de stromende regen. Weer geen kampvuur maar een BBQ onder een afdak. Glenn had lekker gekookt en hield de positieve spirit erin!

Om 3 uur ’s nachts kregen we bezoek van een muisje, dat op zoek was naar de mueslireep van Audrey en de cola van onze tentgenoten. Het muisje heeft ons bezig gehouden totdat we moesten opstaan. Dat was om 4.15u. Viel mee...

We gingen naar de rock voor de zonsopgang. Gelukkig was het droog en half bewolkt, maar je stond soms wel tot aan je enkels in het water. Onze Glenn stelde voor om de basewalk te doen (9,5 km rondom de voet van de rock) i.p.v. de plaats waar iedereen gaat kijken. Daar verzamelen zich dagelijks ca. 2000 mensen!

Het was schitterend. Net bij het verschijnen van de zon waren we aan de juiste kant van de rock, met alleen onze groep.

Na een bezoekje aan het informatiecentrum gingen we weer terug naar Alice Springs, een rit van 5 uur.



Ons F1 avontuur

Sinds onze aankomst in Alice Springs hebben we geprobeerd een bed te bemachtigen in Melbourne of omgeving. Tientalle telefoontjes gepleegd, ook door onze reisgenoten, (zelfs Michelle benaderd, maar helaas niet gelukt). Het mocht niet baten. Men adviseerde ons Melbourne te mijden. En dat hebben we dan uiteindelijk ook maar gedaan...

We besloten om een auto te huren, Melbourne uit te rijden en een stukje van de Great Ocean Road te bekijken. We zijn tot aan de 12 apostelen gereden om daarna richting Sydney, via Bonnie Doon en Canberra (waar we nu zijn). Helaas missen we net de Mardi Grass in Sydney (de gay-lesbian parade van Australie).



Tot slot, links van de weg...

Dat was even wennen, het rijden aan de ’verkeerde kant van de weg’. Een rotonde volg je met de klok mee en, soms ging ik (Raymond) rechts langs de middenberm. Regelmatig heb ik de ruitenwissers aangezet i.p.v. de richtingaanwijzer...

Ook zag je borden staan om te waarschuwen voor overstekende kangaroo’s of koala’s. Dit was niet voor niks. Op een avond konden we nog net op tijd stilstaan voor 3 van die joekels die rustig overstaken. Niet voor niks rijden hier veel auto’s rond met stalen stangen voorop. Het schijnt dat een kangaroo sterker is dan een auto...