Datum: 04-11-2006

Eerste dag in Aswan
Bij aankomst is Audrey doodziek (koorts, rillen, pijn, krampen, diarree, migraine) gelijk het bed in gedoken. Raymond voelde zich beroerd, maar is 's avonds toch nog met anderen uit de groep wat wezen eten.

Tweede dag
Allebei beroerder. Toch 's avonds voorzichtig een soepje wezen eten. De rest van de groep ging die dag gezellig op excursie.

Derde dag
Aangezien het beroerd zijn niet ophield, zijn we toch maar andere medicijnen bij de lokale apotheek gaan halen. Helaas betekende dit niet dat we ons beter gingen voelen. De krampen werden heviger. Die dag en nacht waren een hel voor ons allebei. We bivakeerden in bed en bij het toilet. Het werd er niet beter op, overgeven, diarree, misselijk, krampen, bloed in de ontlasting etc. Daarom hebben we de ochtend van de vierde dag in Aswan een arts laten komen. Helaas hebben de excursie naar Abu Simbel en de Aswan dam moeten missen. Die dagen kon ons dat niet deren, want we wilden gewoon naar huis. We hadden het echt gehad.

Vierde dag
De dokter was echt heel goed. We werden erg grondig onderzocht, waaruit bleek dat we ieder een andere heftige bacterie te pakken hadden. Zo viel o.a. het woord dysenterie. Raymond moest buiten de 4 pillen in 1 keer ook nog tich andere pillen slikken. Audrey werd ook aan de antibiotica gezet. Die dag gingen we ons heel langzaam ietsie beter voelen, d.w.z. dat we niet ieder half uur naar het toilet moesten. Voorzichtig eten en heel traag lopen. De felukkatoch hebben we hierdoor ook gemist, maar dat gaf ons een extra dagje om aan te sterken. Dag later zijn we met een prive taxe in konvooi richting Kom Ombo gereden. Hier zouden we de groep treffen.