Datum: 04-11-2006

Derde dag: Dakhla oase
Nu in betere omstandigheden.

Die derde ochtend in de woestijn hebben tijdens het opkomen van de zon samen de zonnegroet gedaan. We, zijn Gradus, Saskia en Catharina. Heel mooi om zo de dag te beginnen. Raymond lag nog helemaal in coma... als enige. Helaas was Audrey toch nog wat misselijk van de diarree.
Die dag hebben de witte paddestoelen nogmaals bezocht om onze reis verder voort te zetten richting een warme bron en vervolgens de Farafra oase. In deze oase zet een kunstenaar zich in voor het behoud van de traditionele leembouw. Hij heeft daar zelf een fantastisch lemen huis gebouwd in de stijl van Salvador Dali. Erg bijzonder zo midden in het achterland van Egypte. En dit keer niet met de traditionele toeristen kitschzooi.
Nog vlak voor onze eindstop van die dag The Bedouine Camp in de Dakhla oase zijn we rondgeleid door een lemen dorp. Er wonen geen mensen meer. Vlechthandwerk kom je veel in deze regio tegen. De mandjes worden namelijk gebruikt als lunchbox door de landbewerkers. The Bedouine Camp was erg sfeervol en lag op een mooie locatie.


De vierde dag: de Al-Karga-oase
Na een heerlijke nacht hebben we goed uitgerust de jeepsafari naar de goudgele zandduinen gedaan. Echt geweldig mooi. Je waant je er echt verloren. Vol gezichtsbedrog t.a.v. afstand inschatten. Super!
Die middag hadden we 300 km te rijden. Dit bedoeinenkamp was sfeervol aangekleed, met houten gevlochten bedjes. Het eten was echter minder. We zijn die nacht beiden aan de diarree geraakt.

De vijfde dag: rit naar Aswan
Vandaag stond ons een hele lange rit te wachten. Namelijk eerst naar Luxor, om daar met de konvooi naar Aswan te rijden. We voelden ons beiden heel erg beroerd en dat werd er niet beter op.